Pastane, 1954 yılında kurucusu Aziz Alpak'ın Gazipaşa caddesinde hizmete açmasıyla başladı.
Gazipaşa caddesine bakan ön cephesi pasta ve dere tarafına bakan arka tarafı bahçeli olarak yıllarca hizmet verdi.
Zonguldak halkıyla ilişkileri hep güzel olmuş bir işyeri olarak hatırlanır. Orada her Zonguldaklının bir anısı vardır.
Yine yaşanmış bir anı vardır ki bugün hala hatırlardadır.
Zonguldak caddelerinde herkesin tanıdığı, takıldığı bazı insanlar, bugün olduğu gibi geçmişte de vardı…
Bunlara halk diliyle “deli” dense de, kimin deli kimin akıllı olduğu tartışılabilir. Onlar son derece duygusal, dürüst ve içindekini saklamayan çok özel insanlardır. Ne yaşadıklarını iç dünyalarında esen fırtınaların dışa yansıma şekillerinin nedenini yaşamayanlar bilemezler…“Deli Nuri” eski Zonguldak’ta yaşamış içimizden biri olan özel insanlardan biridir. Nerden gelmiş, nereye gideceği bilinmeyen, sokaklarda yaşayan, ne ikram edilse kabul eden, kanaatkar, duygusal ve bir o kadar da gururlu sokak insanıdır. Kendisine yapılan iyiliği unutmayan karşılığını mütevaziliği ve sadakat ile ödeyen bir kişiliktir.Deli Nuri her gün kirli eli yüzü ve elbisesiyle pastaneye gelir, kendisine ait köşesine oturur. İkram edilirse yer, edilmezse sessiz-sessiz çeker gider. Bu duruma pastane personeli gibi müşterilerde alışmış ve kanıksamıştır. Çünkü Deli Nuri, Aziz Alpak’ın özel müşterisidir.
İnsanların elinin yüzünün kirli olmasının öneminden çok kalbinin temizliğine önem veren bir işyeri sahibidir.-Günlerden bir gün deli nuri pastaneye gelir ve yerine oturur.
-Kurulup ikram bekler.
-Müşterilerden biri rahatsız olur.
-“Kaldırın şu adamı” deyip garsona şikayet eder.
-Garson, Aziz Alpak’a gider ve “efendim, bir beyefendi Deli Nuri’yi şikayet ediyor” der.
-“Nuri Bey’i mi şikayet ediyor dedin” ... “rahatsız olan kalksın, Nuri Bey’nin kimseye zararı olmaz” der.
Bir de adına tekerleme dizer…
İskeleden Yağcılara kadar
Sağınızda park
Solunuzda isli yapılar
Nuri Beyden bu yana İstanbul Pastanesi var.Bu küçücük anı da hatıralardaki yerini alır.Zonguldak Nostalji-y.yıldırım-2018
Gazipaşa caddesine bakan ön cephesi pasta ve dere tarafına bakan arka tarafı bahçeli olarak yıllarca hizmet verdi.
Zonguldak halkıyla ilişkileri hep güzel olmuş bir işyeri olarak hatırlanır. Orada her Zonguldaklının bir anısı vardır.
Yine yaşanmış bir anı vardır ki bugün hala hatırlardadır.
Zonguldak caddelerinde herkesin tanıdığı, takıldığı bazı insanlar, bugün olduğu gibi geçmişte de vardı…
Bunlara halk diliyle “deli” dense de, kimin deli kimin akıllı olduğu tartışılabilir. Onlar son derece duygusal, dürüst ve içindekini saklamayan çok özel insanlardır. Ne yaşadıklarını iç dünyalarında esen fırtınaların dışa yansıma şekillerinin nedenini yaşamayanlar bilemezler…“Deli Nuri” eski Zonguldak’ta yaşamış içimizden biri olan özel insanlardan biridir. Nerden gelmiş, nereye gideceği bilinmeyen, sokaklarda yaşayan, ne ikram edilse kabul eden, kanaatkar, duygusal ve bir o kadar da gururlu sokak insanıdır. Kendisine yapılan iyiliği unutmayan karşılığını mütevaziliği ve sadakat ile ödeyen bir kişiliktir.Deli Nuri her gün kirli eli yüzü ve elbisesiyle pastaneye gelir, kendisine ait köşesine oturur. İkram edilirse yer, edilmezse sessiz-sessiz çeker gider. Bu duruma pastane personeli gibi müşterilerde alışmış ve kanıksamıştır. Çünkü Deli Nuri, Aziz Alpak’ın özel müşterisidir.
İnsanların elinin yüzünün kirli olmasının öneminden çok kalbinin temizliğine önem veren bir işyeri sahibidir.-Günlerden bir gün deli nuri pastaneye gelir ve yerine oturur.
-Kurulup ikram bekler.
-Müşterilerden biri rahatsız olur.
-“Kaldırın şu adamı” deyip garsona şikayet eder.
-Garson, Aziz Alpak’a gider ve “efendim, bir beyefendi Deli Nuri’yi şikayet ediyor” der.
-“Nuri Bey’i mi şikayet ediyor dedin” ... “rahatsız olan kalksın, Nuri Bey’nin kimseye zararı olmaz” der.
Bir de adına tekerleme dizer…
İskeleden Yağcılara kadar
Sağınızda park
Solunuzda isli yapılar
Nuri Beyden bu yana İstanbul Pastanesi var.Bu küçücük anı da hatıralardaki yerini alır.Zonguldak Nostalji-y.yıldırım-2018
