27 Aralık 2024’te 80 yaşında kaybettiğimiz Türkan Karahasan’ı anma programı, ablası Şükran Karahasan’ın duygusal konuşmasıyla başladı. Şükran Karahasan, kardeşini unutmasının mümkün olmadığını, onun öğretmenliği severek yaptığını ve yetiştirdiği öğrencilerle bağını asla koparmamaya çalışan bir öğretmen olduğunu anlattı.
Yazdığı kitaplar, yönettiği tiyatro oyunları ve kültürel etkinlikleri; dönemin hatıra fotoğraflarıyla desteklenen bir anlatımla, gösteriye gelenlere hatırlatıldı. Karahasan’ın yazdığı tiyatro eserlerindeki bazı kahramanların tiratlarını, 35-40 yıl önce sahnede canlandıran öğrencileri yeniden sahne alarak unutulmaz performanslar sergiledi. Bu tiratlardan Fahri Bozbaş’ın gösterisi, usta oyuncunun en iyi performanslarından birini izlememize de vesile oldu.
Türkan Karahasan, üretkenliği ile geleceğe, öğrencileri kadar sanat eserleri de bıraktı. Bunlardan bir kısmı, vefatından önce kitaplaştırıldı. Bu süreçte Bahriye Bahar Demirci Öğretmen’in katkıları da kesinlikle kayda değer oldu. Yine Bahar Öğretmen’in derlediği, Belediye Sineması girişindeki belgesel fotoğraf sergisi, unutulmaz bir öğretmene vefanın iyi örneklerinden biri olarak göze çarpıyordu.
Türkan Karahasan hakkında: “Öykü ve oyun yazarı.1944, Zonguldak doğumlu. Üzülmez İlkokulu, Mehmet Çelikel Lisesi, İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü (1966) mezunu. Zonguldak’taki çeşitli okullarda Türkçe ve edebiyat öğretmenliği yaptı. Çalıştığı okullarda öğretmen ve öğrencilerle birlikte birçok tiyatro oyununu sahneye koydu. Ayrıca, dokuzu sahnelenen, on bir adet oyun yazdı.
Sınav adlı röportaj öyküsüyle Cumhuriyet gazetesinin açtığı “Gençlik” konulu yarışmada Yunus Nadi Armağanı üçüncülük ödülünü kazandı (1987). Bazı şiirleri, Çağdaş Türk Dili ve Güneş dergilerinde yayımlandı.
ESERLERİ (oynandı, basılmadı):
Bir Kuşak Yetişiyor (1975), Hep Aynı Öykü mü? (1976), Sormak - Yaşamak (1977), Güldürü Direniyor (1978), Çığlıkçı (1979), Can Adayam Okuyana Yazana / Mızrap ile Saz Teline Vurana (1981),
Mavi Göğe Türkü (1982), Aa, Kömürleşen Kumsalda Türkü Söyleyenler Var (1984), Baret ve Mızrap (1985), Deli Çağ (1986), Turnayı Gözünden Vurmayanlar (1987), Gerçekler ve Düşler (1996).” Kaynak: biyografya.com
