Ramazan, sadece iftarı , sahuruyla sofraların kurulduğu bir ay değildir. Asıl mesele, ruhun incelmesidir. Aç kalmak bedeni terbiye ederken, dili ve kalbi terbiye etmek asıl orucu oluşturur.
Gönül, ilahi bir emanettir. Eskiler, "Kalp kırmak, Kâbe’yi yıkmak gibidir," derlerdi. Bu söz, bir insanın onurunun ve iç dünyasının ne kadar kutsal olduğunu hatırlatır. Bir kap yemeği paylaşmak kolaydır; zor olan, öfkeyi hoşgörüye dönüştürmektir.
Kırıcı bir söz, bin hayrı alıp götürebilir. Kelimeleri seçerken tartmak, karşımızdakinin ruhunu üzmemek gerekir.
Kırgınlıkların giderilmesi için en uygun iklim bu aydır. Bir selam, bir gülümseme bazen en büyük sadakadır.
İyilik, anlatılan bir şey değil, yaşanılan bir haldir. Sabır ve nezaket, Ramazan’ın en güzel süsüdür.
Güneş batarken sadece mideye değil, ruha da bir huzur inmeli.
İftar sofrasında ekmeği bölerken, gönülleri birleştirmeyi de ihmal etmemeli.
"Bir kez gönül yıktın ise
Bu kıldığın namaz değil,
Yetmiş iki millet dahi
Elin yüzün yumaz değil"
demiş Yunus Emre
Unutmayalım ki mideyi doyurmak bir saatlik, bir kalbi doyurmak ise bir ömürlük huzurdur.
Ramazan ayı barışa, iyiliklere vesile olsun inşallah .
Savaş Tamtamları Çalıyor Yine
Yanı başımızdan yükselen savaşın o tanıdık, ürkütücü silah seslerini iki gündür yeniden duyuyoruz. Modern çağın teknolojik hızıyla birleşen bu gürültü, sadece sınırları değil, insanlığın ortak vicdanını da sarsıyor.
Savaş hiçbir zaman ilk kurşunla başlamaz. Bir "öteki" yaratmak, düşmanlığı kutsamak ve barışın sesini menfaat için cılızlaştırmak, tamtamların ilk vuruşlarıdır.
Ve savaş en çok çocukların geleceğini vurur ne yazık ki. Savaşta sadece binalar değil, bir neslin hayalleri de enkaz altında kalır.
Bugün teknoloji, bize her yıkımı, her acıyı anlık olarak izletiyor. Ancak acı bir ironidir ki, her yeni görüntü bir öncekini kanıksatıyor. Ekranlarda kayan "son dakika" bilgileri, insan hayatını sayısal bir veriye indirgiyor ve insanlığa eli kolu bağlı izletmekle kalıyor.
Ve izliyoruz. Ateş, hiçbir ülkeye sıçramasın inşallah!
Gülden Işık
