Zonguldak okuldu bize her zaman
yaşam biledi bizi çocukluktan
oranın altı kara üstü kaya
yürüdük kara kaya oya oya
yandık dalgalandık da halkalandık
yabancıya yârmış fener anladık
kitapla emek tanıttı yaşamı
gecekondu bizi gurbete attı
döndüğümüzde baba ocağına
üzüldük tavanı çökük çatıya
dalga kayalarımıza vurdukça
uçuk aklımız gelir başımıza
deniz dalgadır bizim buralarda
uyutmaz insanı sıcak kumsalda
barış rüzgârları esiyor güya
dalgalar dans ederken kayalarda
barış kuşu düşünceli tepede
söz sırası yaşlı çılgın efede
öpüyor bizi dalganın köpüğü
kötü terzi büyütürken söküğü
kayalar felsefe dinlemez arif
yontma taş devrini yaşıyor herif
kapat gözlerini uğultu dinle
kızlar plajının işi olmaz dinle
rüzgâr olun hep birlikte üfleyin
canı cehenneme gitsin pisliğin
dalga kayalarımıza vurdukça
uçuk aklımız gelsin başımıza
