sen sandım avucuma konan kuşu
gecenin düşü kaçırdı uykumu
çok fırtınalar depremler yaşadım
sırtımda çok ağır yükler taşıdım
sevinirdim bir kuşa bir ağaca
korkmadım tırmanırken yokuşlara
gülen de ağlayan da hep benimdi
kucaklamak isterdim her şeyleri
sevdim be sevdim be sevdim be sevdim
verdim be verdim be verdim be verdim
dünyayla hiç oyun olmazmış kızım
çürük yerleri göster be yıldızım
üşüdüm ağustosun ortasında
bir yanım ağıt bir yanım kahkaha
öptüm toprağa sakladıklarımı
koklarım umuda çıkanlarımı
acımı dindiren deprem çiçeğim
seninle yeniden doğdu güneşim
geleceğe çevirdin gözlerimi
okşarım çiçeğimin çiçeğini
(Hayri Sarı-17. 08. 2024)
Fotoğraf: Kocaeli deprem barakamızın önü 1999...
Fotoğraf: Deprem Çiçeği Öğretmen...
