Gurbet yazgımızdır bizim. Atalarımızın çizdikleri yolda savrulduk geldik bugünlere. Geldiğimiz yerlerde yeni kardeşler bulduk atayı, kardeşi unutmadan.
En son durağımız Derince Yenikent. 50'li 60'lı yaşlarım orada geçti. 70'i buldum, gidiyorum. Yeni kurulan mahallede yeni kardeşlikler oluşuvermişti hemen. Ayrılıp konuk dönenler o günleri aradıklarını söylüyorlar.
Bugün Zeynep geldi. Zeynep Tekin ailesinin en küçüğü, bana dedelik yaşatan kız. Ondan önce bana dede demek cesaret işiydi.
Hayri abiydi benim adım. Yaşlılığa evrilen yıllarda abi diye seslenirdi herkes bana balkondan, yoldan, arabadan. Hoşuma giderdi tabii. Bu seslenişi Zeynep'in ağabeyi İlyas bozmuştu daha ilk sözcükleri çıkarırken.
Yan üst balkon demirlerinin arasından bakan boncuk gözlü çocuktan gelmişti ilk dede seslenişi. Hoşgörülü ben, gerçekten kızar gibi yapıp kovuyordum o güzel çocuğu. O da kaçıyor, tekrar gelip beni kızdırarak oyalanıyordu.
Sonra Zeynep geldi dünyaya. 60'larımda dedelik yaşattı bana. Onun dede deyişine kızmıyordum artık. Küçük, renkli kitaplar okuyarak çocukluğuma gittim onunla. Tam o günlerde yeğenim Murat'ın kızı Cansu da oyuncaklara, renkli kitaplara katmıştı beni. Masal yaşamaya başlamıştık abiyi dedeye alıştırırken.
Bugün Zeynep geldi Ankara'dan anne babayla. Kitaplı pozumuzla hava atıyoruz üniversiteye evrilirken. Zeynep psikolog olacak inşallah. Onun kitaplığından bakacak küçük masal kitaplarına sarılmış SÜZGEÇ KALBİMDEN ŞİİRLER adlı kitabım.
Karamsar olmadım geleceğimiz ve gençliğimiz konusunda. Çocuklarımız yaşayacakları bayram sevinçlerini aktaracaklar yarınlara. Yine iş bizde bitiyor. Gülen pozlarda bütünleşmeliyiz onlarla. Gülen pozlarda...
Zeynep geldi bayram muştulamaya. Cansu da Gülce de gelecekler sevinçle. Dedim ya, o iyi insanların hepsi de gitmedi. Yaşıyorlar çocuk gülüşlerinde. Yeter ki gülüşler sönmesin bulutlu günlerde.
Hey gidi İlyas, senin ağzından duyduğum o sözcüğü şimdi ne de çok seviyorum, bir bilsen! Ah, bir bilsen!..
Gülce'nin ağzından çıkan her ses DEDE diyor bana. Baba Erol Tekin ağzında Hayri abi, sizin ağzınızda dede ilaç gibi geliyor bana.
Bayramları bayram yapan içten sevgilerin paylaşımıdır. Gurbet, sıla fark etmeyecek; yaşayacağız bayram sevinciyle. Yeter ki Zeynep, Cansu, Gülce... umutla bakabilsinler yarınlara.
Zeynep geldi bayram muştulamaya bugün. Yarın güzel çocuklar çalacaklar kapıları. "Yaşamak güzel şey be kardeşim." diyeceğiz inadına çocuk, dede.
Size de iyi bayramlar abiler, ablalar! Kıskanmayın bizi ha!
(Hayri Sarı-09. 04. 2024)
